The Old Lion (from the Fables of Aesop)

 


Ծեր առիւծ
յԱռակք Եզովբոսի


Շատ դժուար է մեծամեծաց,
Երբ անարգին յանարգ մարդկանց։

Առիւծը ծերութեամբ
խռֆելովխռֆիլ - to grow senile
այրի մէջ
ինկածիյնալ - to fall
կը տանջուէրտանջուիլ - to suffer torments
. անանկ որ
հոգին բերանն եկեր էրհոգին բերանը գալ - lit. one's soul comes up to his mouth (to be harrowed)
. իսկ անասունները որովհետեւ այն աստիճանին մէջ չէին
վախնարվախնալ - to fear
անկէ, ամէն կողմէն
վազեցինվազել - to run
եկանգալ - to come
, որ
սիրտը ծակելովսիրտ ծակել - to pierce (break, rend) one's heart
նախատեննախատել - to insult
զայն. ուստի էշն ալ եկաւ, եւ
խրոխտալովխրոխտալ - to swagger
կից նետեցկից նետել - to kick
որ
զարնէզարնել - to strike
անոր։ Ան ատենը
ո՜հ ըրաւո՜հ ընել - to cry out in grief
առիւծն ու
դարձաւդառնալ - to turn (to)
գայլին եւ խոզին ըսաւ. Ձեր ամէն նախատինքը որչափ
կծու ըլլանկծու ըլլալ - to be harsh, biting
համբերութեամբ
կը քաշեմքաշել - to absorb (withstand)
. բայց էշն ալ
կը համարձակիհամարձակիլ - to dare
զիս նախատել՝ ա՜հ ահա ասոր չեմ կրնար
դիմանալդիմանալ - to bear
։

Ծեր առիւծը՝ օրինակ է մեծութենէ ինկած եւ ծերացած մարդու որ իր ծառաներէն եւ թոռներէն նախատինք կը լսէ ծերութեան պատճառաւ. բայց ան ատենը պէտք է աւելի պատիւ ընել եւ օրհնութիւն առնել, չէ թէ նախատելով ծաղր ընել։


A Lion, worn out with old age, lay fetching his last gasp, and agonizing in the convulsive struggles of death. Upon which occasion several of the beasts, who had formerly been sufferers by him, came and revenged themselves upon him. The Boar, with his mighty tusks, drove at him in a stroke that glanced like lightning. And the Bull gored him with his violent horns. Which, when the Ass saw they might do without any danger, he too came up, and threw his heels into the Lion's face. Upon which, the poor old expiring tyrant uttered these words with his last dying groan:—'Alas! how grievous is it to suffer insults, even from the brave and the valiant; but to be spurned by so base a creature as this is, who is the disgrace of Nature, is worse than dying ten thousand deaths.'


APPLICATION.

He that would be reverenced and respected by the rest of mankind, must lay in a foundation for it of some kind or other; for people cannot be persuaded to pay deference and esteem for nothing. So that, though we have lived in good repute in the world, if ever we should happen to outlive our stock, we must not be surprised to find ourselves slighted and affronted, even by the vilest scum of the people. If therefore we would raise to ourselves a dignity that will continue not only to the end of our lives, but extend itself far down among the ages of posterity, we should take care to establish it upon a foundation of virtue and good-nature: this will not only preserve us from the insults of enemies, but, upon occasion, surround us with a trusty guard of faithful and sincere friends.


(Translated into English by Samuel Croxall)



Index

Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

Some male names from 5th century Armenia

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ