The Grasshopper and the Ant (from the Fables of Aesop)

 


Ճպուռն եւ մրջիւն
յԱռակք Եզովբոսի


Թէ որ ատենին բան չի հոգաս,
Յետոյ աղքատ խեղճ կը մնաս։

Ճպուռը բոլոր ամառուան մէջ ուրիշ բան չէր
մտածերմտածել - to think
միայն թէ ձայնովը միշտ
կը զուարաճանարզուարճանալ - to amuse oneself (bask)
. այս կենդանին ձմեռուան մօտ մեծ նեղութեան մէջ
գտնուեցաւգտնուիլ - to be found (situated)
որ բան մը
չունէրունենալ - to have
ուտելուուտել - to eat
։ Ուստի
մտմտալովմտմտալ - to contemplate
թէ ձմեռն ի՞նչպէս պիտի
ապրիապրիլ - to live
,
գնացերթալ - to go
մրջիւնին
աղաչեցաղաչել - to beg
որ իրեն քիչ մը ցորեն
փոխ տայփոխ տալ - to loan
. թէ որ, ըսաւ, ինծի բան
չտաստալ - to give
,
գիտնասգիտնալ - to know
որ իմ անօթի մեռնելս
կ'ուզեսուզել - to want
. վասն զի
երդում կ'ընեմերդում ընել - to make an oath
որ ամենեւին ապրուստ մը
չունիմունենալ - to have
պահած։ Պատասխան տուաւ մրջիւնը թէ՝ Շատ գէշ բան է ըրածդ. զի պէտք էր գալիքը մտածելով ինծի պէս ընել. ատենով աշխատիլ եւ կերակրով համբարները
լեցնելլեցնել - to fill
. հապա դուք ի՞նչ կ’ընէք ամառուան այն գեղեցիկ եղանակին մէջ։ Ես գիշեր ցերեկ
կ’երգեմերգել - to sing
ըսաւ ճպուռը։
Ծաղր ընելովծաղր ընել - to ridicule
ըսաւ մրջիւնը. Իրաւ է որ դուք ուրիշ լաւ բան մը չէ՛ք կրնար մտածել, բայց միայն
ուրախանալուրախանալ - to rejoice
. ուրեմն ինծի մտիկ ըրէ՛, ինչպէս որ սկսար՝
կատարէկատարել - to carry out
այս տարին. որովհետեւ
ժամանակիդ կէսը ծախեր եսժամանակ ծախել - to waste time
երգելու համար, մէկալ կէսն ալ քեզ կը մնայ որ
պար խաղասպար խաղալ - to dance
։

Ճպուռն օրինակ է դատարկ եւ շատախօս մարդկանց, որ ասդին անդին ժամանակնին կ’անցընեն փուճ բաներով. յետոյ կ’երթան ուրիշներուն գլխացաւութիւն կ’ընեն որ պահեն զիրենք։ Ով որ լռել գիտէ, շատ բան գիտէ, կ’ըսեն։


In the winter season, a commonwealth of Ants was busily employed in the management and preservation of their corn; which they exposed to the air in heaps round about the avenues of their little country habitation. A Grasshopper, who had chanced to outlive the summer, and was ready to starve with cold and hunger, approached them with great humility, and begged that they would relieve his necessity, with one grain of wheat or rye. One of the Ants asked him, how he had disposed of his time in summer, that he had not taken pains, and laid in a stock, as they had done?—'Alas, gentlemen,' says he, 'I passed away the time merrily and pleasantly, in drinking, singing, and dancing, and never once thought of winter.'—'If that be the case,' replied the Ant, laughing, 'all I have to say is, that they who drink, sing, and dance in the summer, must starve in winter.'



APPLICATION.

As summer is the season of the year in which the industrious and laborious husbandman gathers and lays up such fruits as may supply his necessities in winter, so youth and manhood are the times of life which we should employ and bestow in laying in such a stock of all kind of necessaries as may suffice for the craving demands of helpless old age. Yet, notwithstanding the truth of this, there are many of those which we call rational creatures, who live in a method quite opposite to it, and make it their business to squander away, in a profuse prodigality, whatever they get in their younger days: as if the infirmity of age would require no supplies to support it; or, at least, would find them administered to in some miraculous way. From this fable we learn this admirable lesson, never to lose any present opportunity of providing against the future evils and accidents of life. While health and the flower and vigour of our age remain firm and entire, let us lay them out to the best advantage, that, when the latter days take hold of us, and spoil us of our strength and abilities, we may have a store moderately sufficient to subsist upon, which we laid up in the morning of our age.


(Translated into English by Samuel Croxall)



Index

Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

Some male names from 5th century Armenia

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ