The Jujube (from the Fables of Mkhitar Gosh)


Յունապին
յԱռակք Մխիթար Գոշի

Յանմտից անմիտ - mindless
ոք
եհար հարկանել - to strike
զյունապի՝ կարծելով զնա
դժնիկ դժնիկ - buckthorn
. որոյ զայրացեալ ասաց. Ո՛
անագորոյն անագորոյն - cruel
, զտունկ ի պտղոյ արժան է ճանաչել, եւ ոչ ի տեսակէ։ Նշանակ բերէ առակս
զանընտրող անընտրող - imprudent
դատողս՝ զթագաւորս եւ զիշխանս եւ զդատաւորս եւ զառաջնորդս եկեղեցւոյ՝ զնոսա յանդիմանելով, զի
անփորձապէս անփորձ - without trial, or inexperienced
դատապարտեն. զի ճշդիւ գիտելի է՝ ի գործոց նոցա. ըստ որում տէրն իսկ ասաց, թէ ի պտղոյ նոցա ծանիջիք զնոսա, եւ ոչ ի տեսլենէ կամ ի համբաւէ դատել. որով եւ բազում վնաս գործի՝ զբարիս իբրեւ զչարս
խոշտանգելով խոշտանգել - to torment
։


A thoughtless person struck at a jubjube, thinking that it was the buck-thorn. At this [the jubjube] grew angry and said: "Oh cruel one, the plant should be recognized by its fruit and not by its apearance!" The fable symbolizes the imprudent judges: king, prince, judge, and director of the church, and reproaches them for condemning without trial [or: "in an inexperienced fashion"]. For from their [the accused's] deeds the truth is ascertainable, as the Lord Himself said: "By their fruit you shall know them" and not by judging their appearance or reputation—[a practise] which causes much harm, tormenting the good with the wicked.


(Translated into English by Robert Bedrosian)



Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

A selection of famous literary lines, translated to 5th century Grabar

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ