The Jujube (from the Fables of Mkhitar Gosh)


Յունապին
յԱռակք Մխիթար Գոշի

Յանմտից անմիտ - mindless
ոք
եհար հարկանել - to strike
զյունապի՝ կարծելով զնա
դժնիկ դժնիկ - buckthorn
. որոյ զայրացեալ ասաց. Ո՛
անագորոյն անագորոյն - cruel
, զտունկ ի պտղոյ արժան է ճանաչել, եւ ոչ ի տեսակէ։ Նշանակ բերէ առակս
զանընտրող անընտրող - imprudent
դատողս՝ զթագաւորս եւ զիշխանս եւ զդատաւորս եւ զառաջնորդս եկեղեցւոյ՝ զնոսա յանդիմանելով, զի
անփորձապէս անփորձ - without trial, or inexperienced
դատապարտեն. զի ճշդիւ գիտելի է՝ ի գործոց նոցա. ըստ որում տէրն իսկ ասաց, թէ ի պտղոյ նոցա ծանիջիք զնոսա, եւ ոչ ի տեսլենէ կամ ի համբաւէ դատել. որով եւ բազում վնաս գործի՝ զբարիս իբրեւ զչարս
խոշտանգելով խոշտանգել - to torment
։


A thoughtless person struck at a jubjube, thinking that it was the buck-thorn. At this [the jubjube] grew angry and said: "Oh cruel one, the plant should be recognized by its fruit and not by its apearance!" The fable symbolizes the imprudent judges: king, prince, judge, and director of the church, and reproaches them for condemning without trial [or: "in an inexperienced fashion"]. For from their [the accused's] deeds the truth is ascertainable, as the Lord Himself said: "By their fruit you shall know them" and not by judging their appearance or reputation—[a practise] which causes much harm, tormenting the good with the wicked.


(Translated into English by Robert Bedrosian)



Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

Some male names from 5th century Armenia

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ