Հայոց լեզուն. Հայերէն քերականութիւն


Հայոց լեզուն

Գ. Հայերէն քերականութիւն

Եզակի եւ յոգնակի. 

Ա. Եփրատ է գետ մեծ։

Եփրատ եւ Տիգրիս են գետք մեծք։

Գետ է եզակի։ Գետք է յոգնակի։ Եզակի ոչ ունի -ք, յոգնակի ունի -ք։

 

Աւրինակ.

 

Թիւ, թիւք։

Ռ է թիւ մեծ։ Ռ եւ ԺՌ են թիւք մեծք։

 

Բ. Սիցիլիա է կղզի մեծ։

Սիցիլիա եւ Բրիտանիա են կղզիք մեծք։

Կղզի է եզակի։ Կղզիք է յոգնակի։ Եզակի ոչ ունի -ք, յոգնակի ունի -ք։

 

Աւրինակք.

 

Ա է հայերէն նշանագիր։ Ա եւ Բ են հայերէն նշանագիրք։ Գաղիա է գաւառ Հոռոմոց։ Գաղիա եւ Իսպանիա են գաւառք Հոռոմոց։


Գ. Երեւան է քաղաք մեծ։

Երեւան եւ Անի են քաղաքք մեծք։

Քաղաք է եզակի։ Քաղաքք է յոգնակի։


Աւրինակք. 


Բան, բանք, աւրինակ, աւրինակք։

Գիր է բան հայերէն, ոչ յունարէն։ Գիր եւ թիւ ոչ են բանք յունարէն, այլ հայերէն։


Նախադրութիւն.


Դ. յ- է նախադրութիւն։

Ի է նախադրութիւն։

յ- եւ ի են նախադրութիւնք։


Աւրինակք.


Երեւան է յաշխարհն հայոց։

Աշխարհն հայոց է ի կովկաս։

յ- յառաջէ ձայնաւորս։ Ի յառաջէ բաղաձայնս։

Ձայնաւորք են՝ ա, ե, է, ը, ի, ո, ու։ Բաղաձայնք են այլ տառք։

Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

A selection of famous literary lines, translated to 5th century Grabar

Some male names from 5th century Armenia