Հայոց լեզուն. Հայերէն քերականութիւն


Հայոց լեզուն

Գ. Հայերէն քերականութիւն

Եզակի եւ յոգնակի. 

Ա. Եփրատ է գետ մեծ։

Եփրատ եւ Տիգրիս են գետք մեծք։

Գետ է եզակի։ Գետք է յոգնակի։ Եզակի ոչ ունի -ք, յոգնակի ունի -ք։

 

Աւրինակ.

 

Թիւ, թիւք։

Ռ է թիւ մեծ։ Ռ եւ ԺՌ են թիւք մեծք։

 

Բ. Սիցիլիա է կղզի մեծ։

Սիցիլիա եւ Բրիտանիա են կղզիք մեծք։

Կղզի է եզակի։ Կղզիք է յոգնակի։ Եզակի ոչ ունի -ք, յոգնակի ունի -ք։

 

Աւրինակք.

 

Ա է հայերէն նշանագիր։ Ա եւ Բ են հայերէն նշանագիրք։ Գաղիա է գաւառ Հոռոմոց։ Գաղիա եւ Իսպանիա են գաւառք Հոռոմոց։


Գ. Երեւան է քաղաք մեծ։

Երեւան եւ Անի են քաղաքք մեծք։

Քաղաք է եզակի։ Քաղաքք է յոգնակի։


Աւրինակք. 


Բան, բանք, աւրինակ, աւրինակք։

Գիր է բան հայերէն, ոչ յունարէն։ Գիր եւ թիւ ոչ են բանք յունարէն, այլ հայերէն։


Նախադրութիւն.


Դ. յ- է նախադրութիւն։

Ի է նախադրութիւն։

յ- եւ ի են նախադրութիւնք։


Աւրինակք.


Երեւան է յաշխարհն հայոց։

Աշխարհն հայոց է ի կովկաս։

յ- յառաջէ ձայնաւորս։ Ի յառաջէ բաղաձայնս։

Ձայնաւորք են՝ ա, ե, է, ը, ի, ո, ու։ Բաղաձայնք են այլ տառք։

Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

Some male names from 5th century Armenia

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ