The Ant and the Dove (from the Fables of Aesop)

 


Մրջիւն եւ աղաւնի
յԱռակք Եզովբոսի


Բարին ըրէ ծովը նետէ՛,
Շուտով կու գայ քեզ կը գտնէ։

Մէկ մրջիւն մը անզգուշութեամբ
կ’իյնայիյնալ - to fall
պզտիկ գետի մը մէջ. երբոր
կը խեղդուէրխեղդուիլ - to choke
հոն՝ աղաւնի մը
կը տեսնէտեսնել - to see
զայն, եւ ծառի ճիւղիկ մը
կը ձգէձգել - to drop
ջուրին մէջ որուն վրայ
կայնածկայնիլ - to stand
էր ինքը. եւ այն
կ’ըլլայըլլալ - to be
մրջիւնին իբր նաւ մը որ
ցամաքը հանելովցամաք հանել - to take out/remove to dry land
կ’ազատէազատել - to rescue
զայն։ Ցամաքն
ելլելուելլել - to get up
ատենը որսորդ մը
կը լարէր աղեղնաղեղ լարել - to draw a bow
ու աղաւնիին
կը նայէրնայիլ - to look
. երբոր պիտի
նետէր զարնէրնետել զարնել - to shoot (and) strike
, մրջիւնը
հասկցաւհասկնալ - to understand
իր բարերարին վնասը, շուտ մը
վազեց եկաւվազել գալ - to come running
որսորդին ոտքը
խածաւխածնել - to bite, sting
։ Իսկ որսորդը
շարժելովշարժիլ - to move
ձայն ելաւձայն ելլել - to let out a noise
, աղաւնին
իմացաւ թռաւիմանալ թռիլ - to realize (and) fly away
։ Եւ այսպէս մրջիւնն որ պարտական էր իր կեանքը աղաւնիին՝
փրկեցփրկել - to rescue
զայն փոխադարձ. եւ այս միջոցով
հատուցում ըրաւհատուցում ընել - to reciprocate
անոր բարերարութեանը որ
տեսերտեսնել - to see
էր անկէ։

Օրինակ է փոխադարձ արդարութեան, որ մէկը ինչ աղէկութիւն ըրաւ մէկալին, ան ալ անոր զայն ըրաւ իրեն մեծութեանը չափին նայելով. վասն զի ամէն գործք՝ ընողին աստիճանէն կը չափուի։ Ուստի ամէն մարդ պէտք է ըստ իւր չափին երախտիք ճանչնալով հատուցումն ընել։


The Ant, compelled by thirst, went to drink in a clear purling rivulet; but the current, with its circling eddy, snatched her away, and carried her down the stream. The Dove, pitying her distressed condition, cropped a branch from a neighbouring tree, and let it fall into the water, by means of which the Ant saved herself, and got ashore. Not long after, a fowler having a design upon the Dove, planted his nets in due order, without the bird's observing what he was about; which the Ant perceiving, just as he was going to put his design in execution, she bit him by the heel, and made him give so sudden a start, that the Dove took the alarm, and flew away.



APPLICATION.

One good turn deserves another; and gratitude is excited by so noble and natural a spirit, that he ought to be looked upon as the vilest of creatures who has no sense of it. It is, indeed, so very just and equitable a thing, and so much every man's duty, that, to speak of it properly, one should not mention it as any thing meritorious, or that may claim praise and admiration, any more than we should say a man ought to be rewarded or commended for not killing his father, or forbearing to set fire to his neighbour's house. The bright and shining piece of morality, therefore, which is recommended to us in this fable, is set forth in this example of the Dove, who, without any obligation or expectation, does a voluntary office of charity to its fellow creature in distress. The constant uninterrupted practice of this virtue, is the only thing in which we are capable of imitating the great Author of our being; whose beloved Son, besides the many precepts he has given to enforce this duty, used this expression as a common saying, 'It is more blessed to give than to receive.'


(Translated into English by Samuel Croxall)



Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

Some male names from 5th century Armenia

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ