The Walnut (from the Fables of Mkhitar Gosh)


Ընկոյզն
յԱռակք Մխիթար Գոշի

Բամբասել սկսան միանգամայն տունկք ի միասին զընկուզի, եւ ասեն.
Ռիշտ ռիշտ - stingy
ես ամենեւին եւ
տմարդիտմարդի - rude
, կծու եւ չար, զպտուղ քո բերես անուտելի։ Որոց պատասխանեալ ասաց. Ո՞չ ապաքէն նման ձեզ առնեմ.
ո՞ ոք ի ձէնջ ո՞ ոք ի ձէնջ - which of you?
նախ քան զժամանակն տայ ապտուղ իւր յուտել։ Եւ նոքա ասեն. ի մէնջ ուտեն յառաջ քան զհասանիլն, իսկ դու ճշդիւ պահես մինչ ի կատարած։ Եւ նա ասէ. Սակայն եւ արդ ամենեցուն ընդարձակ եմ մարդկան եւ թռչնոց, ոչ նման ձեզ անկարգաբար տալով։ Եւ այսու աարդարացաւ ի վերայ նոցա։ Մանաւանդ զի բազումք ի ձէնջ զնոյն գործեն, ասաց երկրորդելով. եւ զի ամբողջ անուտելով,
ի ժամու ի ժամու - in time
մերկանամ զռշտութիւն։ Ոչ ինչ է տարակուսելի եւ այն առակ, զի բարեկարգք միշտ բամբասին
յարբշռից արբշիռ - tipsy
իբրեւ ռիշտք. զբարի մատակարարութիւնն պնդութիւն կոչելով, եւ անդէպ կերողացն
զսաստն սաստ - rebuke
՝ դառնութիւն. այլ նա ի դէպ ժամու տալով առատութեամբ՝ բարեմիտ երեւի, եւ այսմ զբազումս ունի վկայս. իսկ
վայրապարք վայրապար - in vain
անժամ ծախելով
զինչս ինչ - thing, belonging
՝ ի ժամու ոչ ունին տալ, եւ յայնմ արբշիռ երեւին։


All of the plants simultaneously began to slander the walnut, saying: "You are entirely stingy, unobliging, tart and wicked, and you bear inedible fruit." [The walnut] said in response: "Truly, should I be unlike you? For who among you gives up its fruit for eating before the [proper] time?" They answered: "They eat of us before we are ripe, but you keep [your fruit] in a sordid way until the end." Then [the walnut] said: "Yet I am the most generous of all to humankind and to the birds, not, like you, providing [fruit] irregularly." Thus did [the walnut] vindicate itself over them. "Especially", it said, reiterating, "since many of you do the same thing. And [by keeping] all [the fruit] uneaten, at the right time I shed my stinginess." Nothing is dubious in this fable. For the well-ordered are always slandered by the tipsy as penurious; the dispensation of goodness is called stubborness; and rebuke against eaters termed bitterness. However, [the walnut] gives abundantly at the proper time, appears benevolent and also has numerous witnesses to this. Now the foolish, expending what they have inopportunely, have nothing to give at the right moment, and in this appear tipsy.


(Translated into English by Robert Bedrosian)



Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

Some male names from 5th century Armenia

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ