The Stars (from the Fables of Mkhitar Gosh)

Add MS 11639 f. 517r c11803-08 copy

Աստեղք
յԱռակք Մխիթար Գոշի

Ժողովեալ երբեմն
աստեղաց՝ աստղ - star
ասեն ի նոցանէ ծերագոյնքն. Մեք բազումք եմք՝ զիա՞րդ զտիւ եւ զգիշեր ոչ լուսաւորեմք նման արեգական եւ լուսնի։ Ասէ
ոմնոմն - someone
. Զի ոչ միաբանութեամբ վարիմք։ Եւ խոնարհեալ միաբանութեամբ նախ հերքել զարեգակն, եւ ի ծագեալ լուսնի՝ պարտեցան եւ ասեն. Այսպէս ի սմանէ
աղաւտացաքաղօտանալ - to dim
, զի՞նչ եւ յարեգական ծագելն
լիցուքլինեալ - to be, become
։ Եւ
զղջացեալզղջալ - to regret
զպարտութիւն խոստովանեցան։ Խրատէ առակս, թէպէտ եւ բազումք իցեն՝ եւ տկարք, հզաւրի յաղթել ոչ կարեն. իմաստութիւն է՝ այլ եւս տկարիւ զ փորձ առնուլ՝ եւ զղջանալ. որ եւ թողութեան է արժանաւոր։


Once when the stars had assembled, the oldest of them said: "We are numerous. Why don't we shine day and night like the sun and moon?" One replied: "Because we are not united." So, uniting [they resolved] first to reject the sun. Yet when the moon rose they were defeated, saying: "Having grown so dim because of this one [the moon], what will we do when the sun rises?" Regretting [their actions] they admitted defeat. This fable counsels that although the weak are numerous, they cannot vanquish the mighty. Furthermore, it means that [in dealing] with the weak, pardon is worthy for those who are tried and repent.


(Translated into English by Robert Bedrosian)



Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

Some male names from 5th century Armenia

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ