The Sun (from the Fables of Mkhitar Gosh)



Արեգակն
յԱռակք Մխիթար Գոշի

Կարծեաց երբեմն
զանձնէ անձ - person, soul
արեգակն՝ թէ Աստուած իցէ ի բարձրանալն. իբրեւ խոնարհեալ
եմուտմտանել - to enter
ընդ
երկրաւ երկիր - earth
,
ծանեաւ ճանչնալ - to know, recognize
զբնութիւն իւր։ Յայտնէ գաղափարս, զի ոմանց ի թագաւորաց անմտաց ի բարձրանլն յաղթութեան փառաւք՝ կարծեցան Աստուած լինել. ի մտանելն ի գերեզման՝ գիտացին զբնութիւն իւրեանց։


Once the sun, while rising, thought it was God. But when it descended and set it recognized its own nature. This expresses the idea that some foolish kings, rising with the glory of triumph, thought that they were God. Yet entering the grave they realized their [true] nature.


(Translated into English by Robert Bedrosian)



Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

A selection of famous literary lines, translated to 5th century Grabar

Աշխարհաբառ լեզուի վրայ