"The Master", translated into 5th century Grabar


The Master

(1894)

by Oscar Wilde


Now when the darkness came over the earth Joseph of Arimathea, having lighted a torch of pinewood, passed down from the hill into the valley. For he had business in his own home. 

        And kneeling on the flint stones of the Valley of Desolation he saw a young man who was naked and weeping. His hair was the colour of honey, and his body was as a white flower, but he had wounded his body with thorns and on his hair had he set ashes as a crown.

        And he who had great possessions said to the young man who was naked and weeping, ‘I do not wonder that your sorrow is so great, for surely He was a just man.’

        And the young man answered, ‘It is not for Him that I am weeping, but for myself. I too have changed water into wine, and I have healed the leper and given sight to the blind. I have walked upon the waters, and from the dwellers in the tombs I have cast out devils. I have fed the hungry in the desert where there was no food, and I have raised the dead from their narrow houses, and at my bidding, and before a great multitude of people, a barren fig-tree withered away. All things that this man has done I have done also. And yet they have not crucified me.’



զՏէրն

(2021)

Թարգմանեց Գրաբարի՝ Պիոն Հրեշտակացի


Արդ՝ իբրեւ զխաւար եղեւ ՚ի վերայ երկրի՝ Յովսէփ Արիմաթեացի, լուցելով ճրագ ՚ի փայտս մայրս, անցանէր ՚ի բլուրէ անտի ՚ի ձորն. զի ունէր գործ ՚ի տան իւրոյ։

Եւ ՚ի ծունր իջանելով ՚ի վերայ յապառաժ վիմէ ՚ի Աւերի Ձորոյ, տեսեալ երիտասարդ մի՝ մերկ եւ արտասուաւք։ Զմազ իւր ՚ի գոյն մեղրոյ էր, եւ զմարմին իւր իբր սպիտակ ծաղիկ. բայց վիրաւորեալ էր մարմինն փշովք եւ եդ  ՚ի վերայ գլխոյ իւրոյ մոխիր իբրեւ պսակ։

Եւ որ ունէր ստացուածս բազումս ասէ ցերիտասարդին որ էր մերկ եւ արտասուաւք. «Ոչ զարմանամ եթէ այնչափ է տրտմութիւնն քոյ, զի արդարեւ այր արդար էր»։

Եւ պատասխանի զերիտասարդն. «Ոչ վասն իւր լալ մատուցեալ եմ, այլ վասն իմ։ Արարի եւ ես զջուրն գինի եւ բժշկեցի զբորոտն եւ բացի զաչս կուրաց։ Գնացի ՚ի վերայ ջուրցն եւ ՚ի բնակչաց ՚ի գերեզմանաց ընկեսցի զդեւս։ Կերակրեցի զքաղցեալս յանապատս ուր կերակուր ոչ գոյր, եւ յարուցանեցի զմեռեալք ՚ի նեղ զտունս նոցա, եւ ՚ի հրամանս իմ եւ ՚ի մեծ բազմութեան առաջ անջուր թզենի մի չորացաւ։ Եւ զամենայն ինչ զոր արար զայրս զայս նաեւ արարի ես։ Իսկ ոչ խաչեցին զիս։



Comments

Popular posts from this blog

Learn Classical Armenian!

A selection of famous literary lines, translated to 5th century Grabar

Some male names from 5th century Armenia